OCENY i OPINIE
Dodaj książkę „Cierń w mroku” Elżbiety Barczyk do swojej biblioteczki na LubimyCzytac.pl i zobacz opnie innych czytelników o tej książce:
RECENZJE
Autorka kreśli świat mroczny, ale niepozbawiony iskier nadziei. Bo nawet w najgłębszym cieniu czasem pojawia się światło, kruche, ledwie widoczne, ale wystarczające, by zrobić kolejny krok naprzód. Elżbieta Barczyk, zmusza czytelnika do zastanowienia się, gdzie leży granica między walką o życie a utratą siebie. „Cierń w mroku” to opowieść o przetrwaniu, o gniewie, który potrafi być paliwem do walki, i o tym, że nawet najbardziej złamany człowiek może w sobie odnaleźć siłę, której wcześniej nie dostrzegał. To historia, która nie głaszcze czytelnika po ramieniu. Raczej chwyta go za dłoń i prowadzi przez mrok, szepcząc: „idź dalej… jeśli masz odwagę”.
(06.03.2026. Czytaj CAŁĄ RECENZJĘ na: Lubimy Czytać)
Niezwykle głęboka, mroczna i przeraźliwie prawdziwa historia o nas. O ludziach. Autorka zachwyca trafnymi przemyśleniami i analizą psychiki człowieka. Jestem pewna, że żaden z nas nie wyjdzie z tej lektury obojętny. Bardzo polecam.
(01.12.2025. Czytaj CAŁĄ RECENZJĘ na: Lubimy Czytać)
Autorka stawia nas przed pytaniami: do czego zdolny jest człowiek, aby zachować resztki godności? Jak zachowuje się w obliczu zagrożenia, do czego jest w stanie posunąć się żeby przetrwać? Val jest postacią tragiczną, otuloną szczelnie skorupą, pod którą nikogo nie wpuszcza. Jednak daje czytelnikowi nadzieję, że mimo reżimu panującemu na Ziemi, w człowieku pozostaje empatia i chęć życia w lepszym świecie. Czy uda mu się przetrwać i sprawić, że świat będzie lepszy? (…) Narracja jest pierwszoosobowa, co pozwala nam poznać przekonania i przemyślenia głównego bohatera. Stopniowo poznajemy jego przeszłość, co pozwala nam zrozumieć jego postępowanie w teraźniejszości. Myślę, że warto przeczytać.
(16.02.2026. Czytaj CAŁĄ RECENZJĘ na: Lubimy Czytać)
Autorka w bardzo plastyczny sposób przedstawiła mroczną i brutalną rzeczywistość Vala. Od samego początku mocno czuć postapokaliptyczny klimat, dlatego nie miałam problemu z wyobrażeniem sobie tego świata. (…) Główny bohater żyjący wśród wampirów i wilkołaków jest pełen żalu, goryczy i trafnych spostrzeżeń, którymi się z nami dzieli, opowiadając swoją historię. I to jest najmocniejszy punkt opowieści – szczere, często bolesne wyznania skłaniające czytelnika do refleksji i zastanowienia się nad tym, do czego dąży ten świat. Po lekturze mam takie przemyślenia, że autorka w myślach i wypowiedziach Vala chciała przekazać nam obserwacje otaczającego nas świata. Ostrzec przed złem, które sami możemy na siebie sprowadzić, jeśli w porę się nie obudzimy.
(26.11.2025. Czytaj CAŁĄ RECENZJĘ na: Lubimy Czytać)
Dostajemy mroczną historię w świecie, gdzie prawo nie działa na korzyść ludzi. Jest to intensywna opowieść o cynicznym bohaterze, który skrywa tajemnicę o swoim pochodzeniu. Mimo zgnilizny świata, obojętności społeczeństwa, wykazuje się on empatią i pomaga nawet wrogom. (…) Mamy tutaj narrację pierwszoosobową. Val prowadzi niekiedy z nami wręcz dialog, zadając pytania czy przedstawiając niektóre sytuacje, więc mamy wrażenie jakbyśmy z nim byli w tym świecie. Podobał mi się jego cięty język oraz sarkastyczne podejście. Polubiłam go.
(22.02.2026. Czytaj CAŁĄ RECENZJĘ na: Lubimy Czytać)
Bohater utrzymanej we właściwej Elżbiecie Barczyk, mistycznej atmosferze z pogranicza jawy i snu powieści mówi wprost, że można zobojętnieć, gdy żyje się na świecie, który spowija mrok. Tymczasem w tej stanowiącej swoisty moralitet historii to właśnie jego wierność wartościom mimo wszystko, niezłomność i okazywanie sumienia okazują się najistotniejszymi elementami narracji. (…) Tego rodzaju jednostki w każdym, fabularnym czy prawdziwym świecie, powodują niczym niesprowokowaną nienawiść – tylko dlatego, że ich odbicia w lustrach ukazują coś odmiennego i równocześnie lepszego niż u pozostałych. Jak najczęściej to bywa, zamiast poprawić siebie, bezkształtna masa woli spróbować każdą metodą pozbyć się tego innego, stojącego ponad nią. Nie inaczej jest w powieści Autorki –liczącej zaledwie 256 stron, ale jakże wartościowej historii.
(10.03.2026. Czytaj CAŁĄ RECENZJĘ na: Lubimy Czytać)
|
LUB ZOBACZ WIĘCEJ:
|